📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚

#شعـــــر

قلم بنویس دردم را ، هواے قلب سردم را
بگــو بـــا آیـنه آرام ، دلیـــل روے زردم را

قلم بنویس آهم را ، دل ِ بے تڪیه گاهم را
چرا اینگونه میسوزم ، بگو با من گناهم را

قلم بنویس حالم را ، شڪسته غصه بالم را
به غارت برده دلتنگے ، تمام ِماه و سالم را

قلم بنویس سرشتم را ،چراے سرنوشتم را
مشخص ڪن بـراے من ، جهنم یـا بهشتم را

قلم بنویس عذابم را ، دل از غــم ڪبابم را
به هر ڪس ڪرده ام خوبے ، بدے داده جوابم را

قلم بنویس رازم را ، تـو میدانے نیــازم را
ڪسے جز تو نمے بیند،من و سوز و گدازم را

قلم بنـویس امیـدم را ، امیـدِ نا امیـدم را
ڪه در اوج جوانے و ، ببین موے سفیدم را

قلم بنـویس ماتــم را ، به دل آهِ دمــادم را
چرا سنگ صبور غم ، بخواند شعرِ پر غم را

#جواد_الماسی

📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚

📚

#دکلمه


صبح بعد از شب تلخ طولانی، می‌تونه اینطوری شروع بشه که دو تا گنجیشک بیان پشت پنجره بی‌پرده‌ی اتاق‌خواب بی‌خواب، بیفتن به جون دلتنگی و اونقدر همدیگه رو ببوسن و آواز بخونن که تو یادت بره رنج‌های دنیا چه بیشمارن. محو تماشای اندام کوچیک و رها و سرخوش این دو تا رقصنده در باد بشی و یادت بیاد مدتیه اسم سرخپوستی خودت رو از یاد بردی: مردی که می‌خندد.
توی آینه بعد مدتها آدمی رو ببینی که هنوز معتقده زندگی با همه تلخی‌ها و سختی‌ها، موهبتیه که بهت امون میده آدمهای قشنگ ببینی و باهاشون تجربه‌های قشنگ داشته‌باشی، حتی اگه همه عمر سهمت از داشتن اون چشمهای خندون و اون لبخند روشن، تماشاکردن باشه. بوسیدن خیالی کم نداره از یه بوسه‌ی طولانی واقعی، اگه دلت به ذهنت ایمان بیاره.
صبح‌ها شکل‌های مختلفی دارن چون تو آواز بیداری رو از پیامبرهای مختلفی میشنوی. مثل من که امروز با سوره قشنگی از کتاب آسمونی گنجیشکها روزم رو شروع کردم و گذاشتم عماد رام توی سرم بلندبلند بخونه: زندگی خوبه، که گیری، دلبری نکو...
ای چشمه‌ی شراب که مست شدن از تو نوشیدن نمی‌خواد، ای صبح روشن که خورشید از شرق پیشونی تو طلوع می‌کنه، ای یه چیکه نور برای من وسط شباشب بیهودگی و فراق، من وسط دردها و دلتنگی، بوسیدمت از دور. و این یعنی هنوز ممکنه باهار بیاد.

#حمیدسلیمی


📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚

📚
.

.


آمدی جانی ندارم در بدن ،  دیر آمدی ؟
من شدم از دوری ات از زندگی سیر آمدی

آمدی وقتی که چشم از فرطِ گریه کور شد
تار می بینم تو را ، گشتم  زمینگیر آمدی

سینه خالی شد از عشق و آن همه دلدادگی
بعد عمری دست پُر اما ، به تاخیر آمدی

بارها خواب تو  را دیدم در آغـوشم عزیز
آنقدر در خواب ماندی ، بعدِ تعبیر آمدی

تشنه ی مهر شما بود این ، دل رسوایتان
مهرت از دل شد برون آغشته با تیر آمدی

هر صدای پایی می آمد ،گمان کردم تویی
دیگر آب از سر گذشته من شدم پیر آمدی

سینه ام از سرفه های بی امان شد مبتلا
حال که هر بازدم ، گشته نفسگیر آمدی ؟

از رقیبانم گرفتم  ، روی خود تا نشنوم ؛
اینکه میگفتند از عشقت به تدبیر آمدی!

دور دنیا را زدی باشد حلالت من ولی ؛
بودم اینجا بازیِ دستانِ تقدیر ، آمدی

خشک شد "پونه" شکسته زیر پای عابران
چون شدی با عطرِ باد آورده درگیر آمدی؟

#افسانهاحمدیپونه


📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚

📚
.

قصه ی عشق من از قصه ی حیران من است
دل پرغصه ی من ، چون یم طوفان من است

دل ديوانه ی من ، باز تو را خواهد و بس
چشمم اندر طلبت جلوه ی جانان من است

هر کجا می نگرد جز تو نبیند به جهان
در سراپرده ی جان عشق تو ایمان من است

نقد جان در ره تو ، نوش بود بر دل و جان
جان نثاری چه کنم در دل و در جان من است

گشته ام دربدر کوی تماشایی تو
زلف افشان تو چون دام پریشان من است

در شب عشق دلم بی تو بود ظلمت و تار
لیل دیجور ، رُخت تو چون مه تابان من است

مه نگویم به تو من ، شمس درخشان منی
شمس رخشنده ی من، پرتو کیوان من است

درد و رنجم ز فراق رخ جانانه ی توست
وصلت ای دلبر من ، شیشه ی درمان من است


کعبه ی عشق منی روی کنم قبله ی تو
سوی چشمم به تو و آینه گردان من است

آن بهشتی که خدا وصف نمودست تویی
جوی شهد است لبت ، باغ و گلستان من است

من ز انفاس خوشت بوی جنان می شنفم
عطر تو در دل و جان نکهت و ریحان من است

بی تو عباس شده ، غرق به دریای مُحن
این جهان بی تو یقین محبس و زندان من است

#عباس_صفرزاده


📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚

📚
.

#غمےغمناک

شب سردی است، و من افسرده.
راه دوری است، و پایی خسته.
تیرگی هست و چراغی مرده.

می‌کنم، تنها، از جاده عبور:
دور ماندند ز من آدم‌ها.
سایه‌ای از سر دیوار گذشت،
غمی افزود مرا بر غم‌ها.

فکر تاریکی و این ویرانی
بی‌خبر آمد تا با دل من
قصه‌ها ساز کند پنهانی.

نیست رنگی که بگوید با من
اندکی صبر، سحر نزدیک است.
هر دم این بانگ برآرم از دل:
وای، این شب چقدر تاریک است!

خنده‌ای کو که به‌دل انگیزم؟
قطره‌ای کو که به‌دریا ریزم؟
صخره‌ای کو که بدان آویزم؟

مثل این است که شب نمناک است.
دیگران را هم غم هست به‌دل،
غم من، لیک، غمی غمناک است

✍#سهراب_سپهری
       (هشت کتاب)


شبتون بخیر دوستان همراه ❤️



📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚

📚
.

#شعردونفره

🩵آمدی طبعم شکوفا شد بهارانی مگر؟
صورتم شد خیسِ خیس از شوق، بارانی مگر؟

🩷آمدی با دیدنت برخاست در من مرده‌ای
روح رستاخیزیِ من! در تنم جانی مگر؟

🩵آمدی و هر خیال دیگری غیر از تو را
پیش پایت سر بریدم، عید قربانی مگر؟

🩷تا ابد دیوانه‌ی زنجیری موی توأم
نیست امّید رهایی از تو، زندانی مگر؟

🩵خواستی عشق زلالم را بسنجی با قسم
ای تو تنها بر لبم سوگند، قرآنی مگر؟

🩷خواستی گرد فراموشی نگیرد قلبِ من
لحظه‌ای از چشم این آیینه پنهانی مگر؟

🩵شرط کردی خالی از یادت نباشد خاطرم
خود که صاحب‌خانه‌ای ای خوب! مهمانی مگر؟

🩷شرط کردی جز تو در من گام نگذارد کسی
قلعه‌ای متروک و گمنامم، نمی‌دانی مگر؟

🩵آن‌قدَر رفتی و برگشتی که ویران شد دلم
حسّ صحراگردِ شهرآشوب! توفانی مگر؟

🩷گردباد دامن موّاجت آتش زد مرا
رقص مشعل‌های روشن در زمستانی مگر؟ 

🩷خانم
🩵آقا

#حمیدرضا_حامدی

📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚

📚

چشم من با گریه‌های یار شاعر می‌شود
عاقبت یک بار نه صدبار شاعر می‌شود

تا که می پیچد طنین گام تو در کوچه ها
زیر پاهای تو این بازار شاعر می‌شود

در میان خنده‌های یار هنگام وداع
این دل دیوانه ام هربار شاعر می‌‌شود

تیر فکر و دشنه ی یادآور آن روزها
در نبرد کاغذ و خودکار شاعر می‌شود

قفل سنگین غزل تا از زبانم باز شد
با طنین نام تو ناچار شاعر می‌شود
۵۲
#بیژن_عظیمی

روز جهانی شاعر گرامی

۳۰ مرداد (بعضی سالها ۳۱ مرداد)
برابر با ۲۱ آگوست
توسط یونسکو به‌منظور حمایت از تنوع زبانی و گسترش شعر در سراسر جهان
روز شاعر نامگذاری شده است که هرساله از شاعران محتلف جهان تجلیل می شود و در این روز برای خواندن شعر شعرای به نام تأکید می شود.
این روز فرصتی برای قدردانی از قدرت بی‌نظیر شعر در بیان احساسات و تجارب انسانی است.
شعر پارسی در جهان جایگاه بسیار والایی دارد و قدمتی ۱۱۰۰۰ ساله دارد و یکی از گنجینه های با ارزش ما به شمار می آید. نخستین نمونه‌های به‌دست‌آمده از شعر در ایران، پیشینه‌شان به روزگار زرتشت پیامبر و سروده‌هایش در گاهان می‌رسد.

شعر، آینه‌ای است که در آن خودمان را می‌بینیم.

و به انسان بودن خود پی‌می‌بریم
بیایید شعر بخوانیم و از زیبایی‌اش بهره ببریم.


📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚

📚

.

#غـــــزلم

خرم ای دل ، که مرا. یار شکر بار رسید ..
یار خوشبوی تر از ، کلبه ی عطار رسید ،

ان گل باغ و چمن ، نسترن گلشن عشق ..
گل من ،  لیلی من ، دلبر عیّار رسید ،

نکنم گریه ز شوقش ؟ چه کنم ؟ پس چه کنم ؟!
عاشق دلشده را ، رخصت دیدار رسید ،

داغ مارا ‌، نظر مرحمت یار نبود ..
ای خوشا ، اختر ما ، شمع شب تار رسید ،

چهره ی نعمت الوان جهان دارد او..
مرهم سینه ی من ، مونس و غمخوار رسید ،

جان شیرین من از،  دوری او میپوسید ..
شَکّر وشهد بر این ، خانه به خروار رسید ،

هرکسی بهر دل خود ، غزلی میخواند ..
من چه خوانم ؟ #غزلم بر دل بیمار رسید ،

جان به خاک قدم دوست فدا خواهم کرد ..
آفتاب سحرم ‌ ،  بر سر دیوار رسید ،

به جز این نکته ندانم که ز میخانه عشق ...
قدحی پر ز شکر ، ساغر سر شار رسید ،

سالها شد دلِ #راحم زفراقش خون بود ...
شکر صد شکر که دلدار ، به دلدار رسید ،

#راحــم_تـبـریـزی

📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚

📚

.

به دلم خیال رویت همه دم صدر نشین است ...

چه کنم که جان مایی ..
چه کنم ؟ که دلربایی ،


#راحم_تبریزی





📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚


📚

شورِ این قلب پراز تاب و تبی ، عصیان گری
من مسلمانم به چشمانت ،  تو اما کافری

در نگاهت گل فراوان می شکوفد ،دست تو!
همچنان دور است از این خسته ی نیلوفری

من برایت هر نفس جان می دهم جان مرا
با شکرخند لبت ،  با خنده هایت میبری

در میان شهر پیچیده  ، صدای همهمه
آمدی امروز هم بر پا کنی یک محشری

صف به صف بستند اینجا تا ببیندت تورا
گوییا ما آن مریدانیم و تو ،  پیغمبری

هم مرا دیوانه کردی هم هوایی این دلم
با خودت هم بوی یاس و پونه را می آوری

دسته های گل به زیر پای تو پرپر شده
عطرِ جادوی ، دو آتیشه گلاب قمصری

تا دوباره دیدمت هوش و حواس از سر پرید
فارغ از هر همّ و غمّم ، یا هوای دیگری

آتشی انداختی در چارچوب قلب ها
چشم بادامـیِ زیبــای نـژادِ خـاوری !

در قدم هایت مرا ، همپا نکردی مرحبا !
در عوض از حرف و نقلِ دیگران فرمان بری

زیر باران اشکهایم را ندیدی در غمت
میدهی با بی محلی ، آزمونِ دلبری

تا ابد می سوزم از این دوری و آشفتگی
بهتر از این سینه داری !  جایگاه بهتری ؟!

آمدی چرخی زدی ،  در بین دلهای هلاک
با خودت هم صد دل عاشق به یغما میبری

خوب می دانم که در دامت اسیرم بی وفا
خوب میدانی که بی رحمی ولی افسونگری

#افسانهاحمدیپونه

📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚


📚

🥀بغض عشق 🥀


قول دادم به ڪسے بعدِ تو عادت نڪنم
هر چه آید به سرم ، هیچ شڪایت نڪنم

عهد ڪردم ڪه اگر عشق تعارف ڪردند
به خودم لااقل این بار خیانت نڪنم

رفتن تلخ تو بد بود ولے باعث شد
ڪه دگر با احدے میل رفاقت نڪنم

رفتے از پیشم و آموختم این تجربه را
ڪه به هر شڪل گدایے محبت نڪنم

گفته بودم ڪه اگر عمر ڪفاف ام بدهد
پیش هر بے سر و پا عرض ارادت نڪنم

توبه ڪردم ڪه اگر قسمت من چیزے نیست
در به دست آورے اش جنگ و سماجت نڪنم

بهتر آن است چون از دست خودم دق نڪنم
آیه ے یأس شب و روز تلاوت نڪنم

وَ قسم خوردم اگر عشق به دادم نرسید
“خویش را شهره ے هر شهر و ولایت نڪنم”

بار الها اگر امروز چنین تنهایم
دلم آموخت ڪه بر خلق تو عادت نڪنم

#مهدی_خداپرست

📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚


📚

نازنینم عاشقت هستم ولے آیا تو هم …؟
من ڪه خیلے سخت دل بستم ولے آیا تو هم …؟

عاشقت هستم خجالت مے ڪشم از گفتنش
من حیا ڪردم دهان بستم ولے آیا تو هم …؟

لحظه اے افتاد چشمانت به چشمانم ولے ..
از نگاهت همچنان مستم ولے آیا تو هم …؟

سعے ڪردم تا نظر بازے ڪنم رویم نشد
حیف،من رویم نشد ، جَستم ولے آیا تو هم …؟

از زمین تا آسمان، از آسمان تا ڪهڪشان …
زیرو رو ڪردم تو را جُستم ولے آیا تو هم …؟

ڪاش میشد قسمتم باشے تو اے حوّاے من
من ڪه رفتم ، آدمے پستم ولے آیا تو هم …؟

عاشقے از جنس مجنونم بیا لیلاے من
من ڪه مجنونے ازین دستم ولے آیا تو هم ..؟

نیستے پیشم ولے لیلاے من این را بدان
نازنینم عاشقت هستم ولے آیا تو هم …

🖋️#رضا_ایزدی



📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚


📚

عاشقان را حربه ای جز حربه ی بیداد
نیست
جانِ ما جز شمعِ سوزانی میانِ باد
نیست

هر چه در کوی حریفان جستجو کردم
زهی
دلبری چون دلبرِ ما در شبِ میعاد
نیست

#ناصرعرب_ناصریااا


📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚


📚

‍ شاه نشین قلبم
پایت را گذاشتی به شب نشینی دلم
روحم را پروراندی با عاشقانه هایت
روحم سرک ڪشید به
خاڪستری ترین قله ی پاییزی
به اقیانوس های بلند،
به ڪهڪشان های پر رمز و راز...
چشم خسته و تهی ام را
در نگاهت پروراندی با عطر وجودت
و در بارش باران بر گونه هایم
خشڪاندی این غم درون را،
و در ڪمینگاه گل های نیلوفر
از جنس شڪوفه های بهاری
در خزان عاشقانه ای شیرین..
آبی ترین رویای واقعی ام را شڪار ڪردی
قلبم رانقاشی ڪردی با رنگ ارغوانی
آسمان ڪویری دلم را
مهمان خلوت خانه قلب مهربانت ڪردی...


✍️#ثریاشجاعیاصل

برای تو❤️


📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚


📚

شبیه بوی بارانی
همان نم بارشِ خاکی
هوای کوچه و
بن بستِ دلتنگی

تو از گل سرخ تر
خوشبو تر از
باغِ بهار نارنجِ زیبایی

تو از گل ، شعرِ من
زیباتر و دلداده و عاشق

دلم در زیرِ چتر خیس
با آن نم نم باران
با آن
شر شر آبِ خوش آهنگِ رسیدن ها
در آن بذل محبت ، بخششت
ناز و شنیدن هایِ تو

آری
تو باشی با من و
چتر و قدم هایی
بسوی پَر زدن
در اوج باران و
هوایِ
خوبِ عاشق بودن و
دل دادنی زیبا


#امیــردرافشــان






📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚


📚

به عطرِ گل تو را می بویم ای دوست
به شوقِ‌دل تو را می‌جویم ای دوست

تو آن مریم ، مقدس در وجودم
به آیینم تو را می‌جویم ای‌ دوست

#امیــردرافشــان





📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚


📚